Уна
Автор — Мария Евсеева.
Шоҥгылыкешыже Сапан Йогорлан олаште илаш вереште. Кудло ийым йӧратыме Ерӱмбал ялыште илымек, тудым коден каяш пеш йӧсӧ ыле. Но мом ыштет? Шке манмыжла, курчак кува гай шӱмбел Оксинаже колен колтыш. Ӱдырышт, ӱчым ыштымыла, коло-кумло меҥге коклаш марлан каеныт. Когой эргыже тунем лектат, Йошкар-Олаштак илаш кодо. Ойганыше тулык ачам пеленже наҥгайыш.
Чыла сай. Кочкашат, чияшат уло. Пӧртат шокшо. Но эр еда эреак товарым «руалта». Вич шагатлан помыжалтеш да мален колтен ок керт. Эргыж ден шешкыжын да уныкаже-влакын ласкан мален киймыштлан шуко гана шыдыжат лектын. Но нуным мом кычкырет? Кочкаш шолташ пум ямдылаш ок кӱл. Вӱдланат кайман огыл, вольыкланат пуэдышаш уке. Кугыза трупкажым пижыктат, тамакым чожген, койкыштыжо шинчылтеш. Ик арня гыч шоҥго йӧршеш лунчыргышо гай лие, сайын кочкынат ок керт— аппетит манмет пытен. Эргыж ден шешкыже тидым вашке шижыч.
